Tja, op een gegeven moment willen mensen toch inhoud en geen “gebakken lucht”. Het maken van goede plannen blijkt een stuk moeilijker dan roepen dat je de files oplost. Wat weet deze Titanic boven water te houden? Misschien een fusie met ome Geert?

Geenstijl en Nu.nl brengen meer nieuws hierover:

- Het college,

- De ontkenning,

- Het opstappen.

Foto: Dick Pels

Beluister hier de reportage. (Let op: link opent je mediaplayer.)

Mocht deze link niet werken, probeer het dan hier. Weliswaar slechts de eerste drie minuten, maar ja, een mens kan niet alles hebben.

De Mauritspoort, dit is de oostelijke ingang van het Binnenhof. Vroeger gaf deze poort toegang tot de tuinen. Nu kom je uit bij het Mauritshuis en ’t Plein. De poort stamt uit 1634 en wordt ook wel de Grenadierspoort genoemd.

Eenmaal op het Binnenhof zijn er een aantal gebouwen van belang. Dit zijn de gebouwen van de Eerste en Tweede Kamer, en de Ridderzaal. De Ridderzaal ken je misschien wel van Prinsjesdag, de derde dinsdag van september. Vanuit deze zaal leest de koningin de troonrede voor.

Het gebouw van de Eerste Kamer. Het plein is inmiddels een fijne rustige plek om even tot rust te komen, of een ijsje te eten. Het gebouw is in het midden van de vijftiende eeuw gebouwd. Tussen 1650 en 1660 werden twee woningen in het complex samengevoegd. Hierdoor ontstond de zaal waar de Eerste kamer sinds 1850 vergaderd.

Dit is het oude gebouw van de Tweede Kamer. De buitenkant is een stuk soberder dan het tegenoverliggende gebouw van de Eerste Kamer. Niettemin is het nog steeds een stuk fraaier dan het nieuwe gebouw, dat aan de achterkant van dit gebouw ligt. Oorspronkelijk was het een paleis van de laatste Stadhouder, Willem V.

De Ridderzaal is het laatste gebouw van belang op het Binnenhof. Op de voorgrond staat een fontein ontworpen door Pierre Cuypers. De fontein is niet ontworpen voor het Binnenhof, maar voor de “Internationale Koloniale en Uitvoerhandel Tentoonstelling” in Amsterdam in 1883. In 1885 werd hij door 87 inwoners van Den Haag geschonken vanwege de restauratie van de Ridderzaal. De Ridderzaal zelf is gebouwd tussen 1250 en 1299.

Dit laatste gebouw is het torentje. Sinds 1982 is dit de werkkamer van de Minister-president. Het torentje wordt in de volksmond genoemd naar de zittende Minister-president, nu dus het Torentje van Balkenende.

Bronnen:

http://nl.wikipedia.org/wiki/Binnenhof_(Den_Haag)

http://www.binnenhof.nl/

“Waterland is een denktank. Daar zijn er niet zo veel van in Nederland, zeker niet op links. Wij hebben eigenlijk de uitdaging opgenomen van de Burke stichting, die werd opgericht, iets van vier, vijf jaar geleden. Die verzamelde een aantal neoconservatieve en neoliberale denkers en die maakten toen nog wat lawaai in de Nederlandse politiek. En wij vonden dat, ook tegen de achtergrond van de opkomst van het neoconservatisme, wat eigenlijk uit Amerika komt, het belangrijk dat links daarop een antwoord zou formuleren.” “De Waterland stichting heeft eigenlijk de laatste jaren een poging gedaan om links opnieuw uit te vinden op een aantal grote thema’s.”

Dick Pels praat vol enthousiasme en lijkt bijna les te geven. Ik vind het niet erg, ik laat mij graag onderwijzen. Over de verharding van de toon in het politieke debat zegt hij het volgende: “Er wordt de laatste dagen weer geklaagd over dat parlementariërs wat meer respect voor elkaar moeten hebben en niet van die harde woorden moeten gebruiken. Maar ja, als je ziet wat er dan wordt geciteerd als belediging … dan zegt Wilders dat minister Vogelaar knettergek is … dan denk ik, nou ja, dat vind ik nauwelijks een belediging te noemen. Ik vind in het algemeen dat er heldere taal wordt gesproken.” “Ik vind het (de verharding, red.) eigenlijk niet zo vervelend. Meer in het algemeen vind ik dat, in het publieke debat, de vrijheid van meningsuiting eigenlijk niet betekent dat wij respect voor elkaar moeten hebben. Maar dat we juist middelen moeten vinden om het gebrek aan respect voor elkaars denkbeelden beter uit te houden, zonder elkaar de hersens in te slaan.”

Van het debat gaan we naar het populisme. “Ik denk dat het populisme een blijvertje is. Niet voor de eeuwigheid natuurlijk, maar niet iets dat zomaar weggaat.” “Het populisme is wel degelijk een politieke kracht, een soort onderstroom.” En verder: “ Er wordt heel vaak over die onderbuikgevoelens gepraat alsof die verkeerd zijn, maar politiek heeft eigenlijk altijd geleefd van onderbuikgevoelens. Als je die onderbuikgevoelens kan vertalen, blijkt dat je een veel grotere groep kiezers kunt mobiliseren.”

Het populisme is dus een blijvertje. “Als eerste, het op de agenda zetten van bestuurlijke vernieuwing. Dus directe verkiezingen en, wat links altijd al wil, referenda en burgerinitiatieven. Dus een beetje die ‘grassroots politics’ in combinatie met die bestuurlijke vernieuwing, de voordelen uitbuiten van de mediademocratie, niet bang zijn voor personalisering. Je moet meer ruimte maken voor individualisering in de politiek.” “En dan moeten er nog mensen worden gevonden die dat kunnen. Een soort linkse Fortuyn.” Dat is wat links moet doen.

Zo niet voor Middendorp. In het kader van research voor een non-fictief literair project, niet deze bundel overigens, loopt Peter Middendorp rond in de wandelgangen, over de perstribune en in perscentrum Nieuwspoort. Vooral het feit dat de schrijver zich niks aantrekt van de “Nieuwspoort-code”, die inhoudt dat journalisten niks dat in het perscentrum gebeurd naar buiten brengen, leidt tot memorabele stukjes.

Bijvoorbeeld de “ruzie” met Max van Weezel, die terugkomt in meerdere hilarische columns, bijna als een soort van “running gag”. Of de, al dan niet geromantiseerde, beschrijving van een in een plas bier in slaap vallende Remkes. Ik persoonlijk hou er van. Ik heb dan ook vrijwel alle columns al gelezen. Toch heb ik Lange Poten met veel plezier gelezen.

Lange Poten

Peter Middendorp

ISBN 9789044612196

€ 16,95

Uitgeverij Prometheus

De eerste persoon die ik hier moet noemen is “Hadjememaar” (Cornelis de Gelder). Cornelis werd in 1921 gekozen in de gemeenteraad van Amsterdam. Zijn voornaamste standpunten? Gratis jenever voor Amsterdammers en vrij jagen en vissen in het Vondelpark. Hij heeft echter nooit daadwerkelijk in de gemeenteraad gezeten. Vlak voor de verkiezingen was hij namelijk gearresteerd wegens openbare dronkenschap en veroordeeld tot een kuur in de ontwenningskliniek. Hier deed hij per brief afstand van zijn zetel.

De volgende die het waard is om te noemen is de Boerenpartij onder leiding van Hendrik “Boer” Koekoek. Deze partij zat van 1963 tot 1981 in de Tweede Kamer. Zelfs nu heeft de partij nog één lokale fractie, die met twee zetels vertegenwoordigd is in de gemeenteraad van Heerde. Hiermee is het tot op heden de langst zittende populistische partij. De partij wist niet alleen boeren aan zich te binden, maar ook middenstanders en kleine ondernemers die zich niet konden vinden in de standpunten van de gevestigde partijen.

Van de boerenpartij gaan we door naar de Centrum Democraten onder leiding van Hans Janmaat. Hoewel deze partij nooit erg groot werd en in het algemeen als extreemrechts werd beschouwd, beriepen zij zich er vrijwel altijd op dat hun ideeën werden gedragen door “een grote meerderheid van het volk”. De partij ontstond in 1984 als afsplitsing van de nog radicalere Centrumpartij. Hoewel de partij al sinds 1998 geen zetel meer heeft behaald is zij niet officieel opgeheven. De kans dat zij ooit nog terugkeert is echter zeer klein.

De laatste die ik hier noem is uiteraard Pim Fortuyn, of Fortuijn, zoals zijn achternaam eigenlijk gespeld wordt. Hij gaf zelf de voorkeur aan de spelling Fortuyn. De reden dat ik met Pim eindig is dat hij het populisme weer terugbracht in de Nederlandse politiek. Pim Fortuyn haalde diverse keren uit naar met name de Islam (“Ik haat de Islam niet. Ik vind het een achterlijke cultuur”) en naar de “regenteske” manier van politiek bedrijven van de bestaande partijen. Hier vindt men al twee van de kenmerken die geassocieerd worden met populisme.

Na Pim Fortuyn zijn met name Wilders en Verdonk opgestaan als de vertegenwoordigers van het gedachtegoed van Pim, alhoewel zij die link zelf niet uitspreken. Wie zal de volgende zijn die opstaat?

Bronnen:

http://nl.wikipedia.org/wiki/Populisme

http://nl.wikipedia.org/wiki/Hadjememaar

http://www.politiekcafe.eu/index.php/02-12-02-J.-Tromp.html

http://nl.wikipedia.org/wiki/Boerenpartij_(Nederland)

http://www.parlement.com/9291000/modulesf/g6hmv3u3

http://nl.wikipedia.org/wiki/Centrum_Democraten

Ook voor de oprichting van Trots op NL was Rita een zeer omstreden persoon. Men houdt van haar of haat haar, een middenweg lijkt niet te bestaan. Vooral als Minister voor vreemdelingenzaken nam zij een aantal omstreden besluiten. Vooral het uitzetten van asielzoekers die in het land van herkomst gevaar liepen en de kwestie rond het Nederlanderschap van Ayaan Hirsi Ali springen daarbij in het oog. Vooral dankzij deze kwestie kwam het kabinet Balkenende II ten val. Toen zij Kamerlid werd had zij verscheidene aanvaringen met fractieleider Mark Rutte, die inmiddels voor deze functie was verkozen. Zijn tegenstander? Rita Verdonk.

Deze aanvaringen leidden ertoe dat zij op 14 september 2007 uit de VVD-fractie werd gezet. Op 15 oktober van dat jaar maakte zij bekend het lidmaatschap van de VVD op te zeggen, om twee dagen later de oprichting van Trots op NL bekend te maken. Aanvankelijk met veel succes, maar vanaf september 2008 kwamen er een aantal pijnlijke schandalen naar voren.

Het begon met de ruzie tussen Verdonk en haar voormalige vertrouweling Ed Sinke. Verdonk verweet hem dat hij geld uit de partijkas ongeoorloofd aan zijn eigen bedrijven Aspecto en Sinke-Nieuwenhuis BV betaalde. Het zou gaan om een bedrag van € 216.000. Ed Sinke reageerde hier op met de beschuldiging dat Verdonk een aantal giften niet opgaf. Daarna brak een periode van wederzijds moddergooien aan. Voorlopig eind van deze kwestie is de aangifte die Verdonk tegen Sinke heeft gedaan zoals zij vandaag bekend maakte.

Daarnaast speelt natuurlijk de kwestie dat Rita “vergat” vroeger lid te zijn geweest van de Pacifistisch Socialistische Partij (PSP), een van de voorlopers van het huidige GroenLinks. In eerste instantie gaf zij aan dat deze berichten “klinkklare” onzin waren. Toen NOVA op de proppen kwam met haar lidmaatschapskaart verklaarde zij zich “oprecht vergist” te hebben.

Wat het verlies in de peilingen misschien nog het meest verklaart is het feit dat zij vrijwel onzichtbaar is. Als ze de laatste tijd in het nieuws is gaat het over schandalen, maar niet over standpunten. Er is niemand in Nederland, behalve mevrouw Verdonk zelf waarschijnlijk, die weet waar ze voor staat. Ze heeft nog tot 2011 de tijd om hier iets aan te doen, dus het is nog te vroeg om te stellen dat Trots op NL een zinkend schip is. Maar als het lek niet snel gedicht wordt is het maar zeer de vraag of er kiezers overblijven voor haar Trots op NL.

Bronnen:

http://nl.wikipedia.org/wiki/Trots_op_Nederland

http://nl.wikipedia.org/wiki/Rita_Verdonk

http://www.trotsopnederland.com/

http://www.telegraaf.nl/binnenland/1885306/__Sinke__Verdonk_gewetenloos__.html?p=16,1

http://nu.nl/news/1785667/11/Verdonk_begint_rechtszaak_tegen_Ed_Sinke.html

Zo bezien klinkt populisme eigenlijk behoorlijk als democratie. Maar er is een verschil. Populisten hebben geen eigen standpunten maar fungeren slechts als doorgeefluik van de mening van het volk. Democratische politici hebben eigen standpunten en zoeken hier de steun van het volk voor. Als je dit bedenkt zit er toch wel een groot verschil tussen.

Want populisten als Fortuyn, Wilders, en Verdonk vergeten (of vergaten) vaak een belangrijk punt. Waar zij constant refereren aan de wil van het volk hebben zij het niet over de hele Nederlandse bevolking. Nee, zij hebben het over slechts een deel (weliswaar de meerderheid) van hun kiezers.

Ik vind de opkomst van het populisme een gevaarlijke ontwikkeling. Naast het eerder genoemde punt vergeten populisten, en met hen “het volk”, vaak de lange termijn. Uiteraard zijn er altijd zaken in een land waar mensen zich aan storen, maar dan moet er goed nagedacht worden over een mogelijke oplossing. Zodat het probleem niet alleen opgelost wordt, maar er ook voor is gezorgd dat het probleem zich niet herhaalt.

Ik heb er geen problemen mee dat een politicus een plan opstelt of problemen aan de kaak stelt. Maar los ze dan ook op. Eens in de vier jaar laat ik dan wel, door te stemmen, weten wat ik van die oplossingen vond. Zo hoort het in een democratie.

Bronnen:

http://nl.wikipedia.org/wiki/Populisme

Ook ik werd door hem geraakt. Ineens raakte ik geïnteresseerd in politiek en ging ik nadenken over hoe de regering de zaken voor ons regelde, en wat ik daar van vond. Zoals ik al eerder aangaf was en ben ik het niet eens met Pim Fortuyn, maar dat doet niet ter zake. Het ging mij om het bewustzijn dat er gecreëerd werd. Volgens mij is dit een goede zaak. Wat er in Den Haag besloten wordt raakt ons allemaal, maar het lijkt wel of misschien veertig procent van de mensen zich ook maar enigszins druk maakt over wat er aan de hand is. Ik zeg lijkt, want de laatste jaren is het bewustzijn over de landelijke politiek weer weggezakt. Het zijn weer de “oude” mensen die praten over politiek, die stemmen.

Ik vraag me af hoe dat komt. Komt het doordat jongeren nu eenmaal niet geïnteresseerd zijn in politiek, maar alleen bij de grote, rare of aparte zaken, zoals de moord op van Gogh of de film van Wilders, wakker worden? Of ligt het ergens anders aan. Misschien komt het door de “grijze muis” Balkenende die een saai imago heeft, waar niemand het mee eens is, maar die wel voor de tweede keer de grootste werd. Ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat politiek interessant is, als het op de juiste manier belicht wordt.